GÜNEY KIBRIS’I TANIYAN TÜRKî CUMHURİYETLERİ ve…SESSİZ TURAB
TURAB (Türk Arap İşadamları Derneği), genel merkezi Mersin’de olan, büyük illerdeki şubeleri ve güçlü işadamı üyeleri ile etkili bir kuruluştur.
TURAB misyon olarak 7 Türk Cumhuriyeti ve 22 Arap ülkesi arasında kardeşlik ve dostluk ilişkilerinin ekonomik ve ticari bağlamda gelişmesini ve uluslararası platformlarda ticari ve ekonomik anlamda dayanışmasını, ortak çıkarlarını desteklemeyi temel edinmiş bir sivil toplum örgütüdür.
Türk Cumhuriyetleri ya da Arap ülkeleri ile ilgili bir konu olsa, buna öncelikle TURAB’ın müdahil olması, konu ile ilgilenmesi, bir sorun varsa çözümde katkı vermesi beklenir.
Beş yıl öncesi yazdığım:
“TURAB’ sız “ SUUDİ ARABİSTAN BOYKOTU”NDA : MERYAD”
başlıklı köşe yazısını hatırlıyorum.
Suudi Arabistan’ın Türk ürünlerine uyguladığı boykot konusunda Mersinli iş insanları, bir köşe yazısı yazmamı istemişlerdi.
Aslında, öncelikli olarak TURAB gecikmeden bu boykota karşı çıkmalıydı; üyelerinin Arap ülkeleri ile ilişkilerini bu amaçla kullanmalıydı.
Ülkelerin kritik dönemlerinde bu tür oluşumlar kendilerini gösterebilirler. Hassas dönemlerde ülkelerine katkı verebilirler, vermelidirler. Kriz dönemleri başarılarını, varlıklarının anlamını gösterebilmeleri için önemli bir zamandır.
Maalesef TURAB bu konuya ilgisiz kaldı.
Ben o günlerde uzun bir araştırma yaparak bu konuda kapsamlı bir köşe yazısı yazdım.
Daha sonra yerel basında çıkan köşe yazımın bazı Bakanlıklara ve ilgili resmi kurumlara yollandığını öğrendim.
İlginçtir, yazımın yayımlanmasından hemen sonra Cumhurbaşkanlığımız ve Suudi Hükümeti arasında uzun bir aradan sonra ilk iletişimler kurulmaya başlandı.
Daha sonra karşılıklı ziyaretler ve görüşmeler sürdü.
Sonunda ambargo kalktı.
Mersin’de üretilen mallar ambargoya takılmadan Suudi Arabistan’a ihraç edilmeye başlandı.
Yerel bir yazının bir şekilde çok önemli, ülke geleceğini etkileyen bir konuda etki ve katkı sağlayabileceğinin bir örneğini görmüş olduk. Konu elbette kişisel bir çabanın işaretlenmesi değildir; ulusal bir sorunda bile, kentin konumu ve işlevi gereği ilgili kişiler ve kurumlar pozisyon almalıdır; bunun da ötesinde, yerelde kamuoyu oluşturan basına ciddi bir görev düşmektedir.
* * *
Gelelim bugünlerde yaşadığımız bir olaya…
Türkî Cumhuriyetleri Güney Kıbrıs’ı tanıdı ve burada temsilcilikler açıyorlar.
Bu durumda yine sorumluluk alma ve olaya müdahil olma konusunda öncü olması gereken TURAB’daki sessizlik dikkatimi çekiyor.
Ben hem kişisel olarak, hem de Türkiye İnternet Gazetecileri Akdeniz ve K.K.TC Bölge Başkanı kimliğimle kurumsal olarak, bazı bağlantılarımla konuyu Türkî Cumhuriyetlerine iletmeye çalışıyorum.
Özellikle Azerbaycan Yükseliş Partisi Genel Başkanı dostum Anar Asadlı’ya ve Türkmenistan üst düzey yetkililerine konuyu iletiyorum ve yardımcı olmalarını talep ediyorum.
Peki TURAB niye bir sessizlik duvarının gerisine çekilmiş, bekliyor?
Zaman geçmiş değil; umarım TURAB bu konuda bir girişimde bulunur.
Konuyu izlemeye ve gelişmeleri sizlerle paylaşmaya devam edeceğim.
HARUN ARSLAN…….27 Mayıs 2025
GÜNEY KIBRIS’I TANIYAN TÜRKî CUMHURİYETLERİ ve…SESSİZ TURAB
TURAB (Türk Arap İşadamları Derneği), genel merkezi Mersin’de olan, büyük illerdeki şubeleri ve güçlü işadamı üyeleri ile etkili bir kuruluştur.
TURAB misyon olarak 7 Türk Cumhuriyeti ve 22 Arap ülkesi arasında kardeşlik ve dostluk ilişkilerinin ekonomik ve ticari bağlamda gelişmesini ve uluslararası platformlarda ticari ve ekonomik anlamda dayanışmasını, ortak çıkarlarını desteklemeyi temel edinmiş bir sivil toplum örgütüdür.
Türk Cumhuriyetleri ya da Arap ülkeleri ile ilgili bir konu olsa, buna öncelikle TURAB’ın müdahil olması, konu ile ilgilenmesi, bir sorun varsa çözümde katkı vermesi beklenir.
Beş yıl öncesi yazdığım:
“TURAB’ sız “ SUUDİ ARABİSTAN BOYKOTU”NDA : MERYAD”
başlıklı köşe yazısını hatırlıyorum.
Suudi Arabistan’ın Türk ürünlerine uyguladığı boykot konusunda Mersinli iş insanları, bir köşe yazısı yazmamı istemişlerdi.
Aslında, öncelikli olarak TURAB gecikmeden bu boykota karşı çıkmalıydı; üyelerinin Arap ülkeleri ile ilişkilerini bu amaçla kullanmalıydı.
Ülkelerin kritik dönemlerinde bu tür oluşumlar kendilerini gösterebilirler. Hassas dönemlerde ülkelerine katkı verebilirler, vermelidirler. Kriz dönemleri başarılarını, varlıklarının anlamını gösterebilmeleri için önemli bir zamandır.
Maalesef TURAB bu konuya ilgisiz kaldı.
Ben o günlerde uzun bir araştırma yaparak bu konuda kapsamlı bir köşe yazısı yazdım.
Daha sonra yerel basında çıkan köşe yazımın bazı Bakanlıklara ve ilgili resmi kurumlara yollandığını öğrendim.
İlginçtir, yazımın yayımlanmasından hemen sonra Cumhurbaşkanlığımız ve Suudi Hükümeti arasında uzun bir aradan sonra ilk iletişimler kurulmaya başlandı.
Daha sonra karşılıklı ziyaretler ve görüşmeler sürdü.
Sonunda ambargo kalktı.
Mersin’de üretilen mallar ambargoya takılmadan Suudi Arabistan’a ihraç edilmeye başlandı.
Yerel bir yazının bir şekilde çok önemli, ülke geleceğini etkileyen bir konuda etki ve katkı sağlayabileceğinin bir örneğini görmüş olduk. Konu elbette kişisel bir çabanın işaretlenmesi değildir; ulusal bir sorunda bile, kentin konumu ve işlevi gereği ilgili kişiler ve kurumlar pozisyon almalıdır; bunun da ötesinde, yerelde kamuoyu oluşturan basına ciddi bir görev düşmektedir.
* * *
Gelelim bugünlerde yaşadığımız bir olaya…
Türkî Cumhuriyetleri Güney Kıbrıs’ı tanıdı ve burada temsilcilikler açıyorlar.
Bu durumda yine sorumluluk alma ve olaya müdahil olma konusunda öncü olması gereken TURAB’daki sessizlik dikkatimi çekiyor.
Ben hem kişisel olarak, hem de Türkiye İnternet Gazetecileri Akdeniz ve K.K.TC Bölge Başkanı kimliğimle kurumsal olarak, bazı bağlantılarımla konuyu Türkî Cumhuriyetlerine iletmeye çalışıyorum.
Özellikle Azerbaycan Yükseliş Partisi Genel Başkanı dostum Anar Asadlı’ya ve Türkmenistan üst düzey yetkililerine konuyu iletiyorum ve yardımcı olmalarını talep ediyorum.
Peki TURAB niye bir sessizlik duvarının gerisine çekilmiş, bekliyor?
Zaman geçmiş değil; umarım TURAB bu konuda bir girişimde bulunur.
Konuyu izlemeye ve gelişmeleri sizlerle paylaşmaya devam edeceğim.
HARUN ARSLAN…….27 Mayıs 2025
GÜNEY KIBRIS’I TANIYAN TÜRKî CUMHURİYETLERİ ve…SESSİZ TURAB
TURAB (Türk Arap İşadamları Derneği), genel merkezi Mersin’de olan, büyük illerdeki şubeleri ve güçlü işadamı üyeleri ile etkili bir kuruluştur.
TURAB misyon olarak 7 Türk Cumhuriyeti ve 22 Arap ülkesi arasında kardeşlik ve dostluk ilişkilerinin ekonomik ve ticari bağlamda gelişmesini ve uluslararası platformlarda ticari ve ekonomik anlamda dayanışmasını, ortak çıkarlarını desteklemeyi temel edinmiş bir sivil toplum örgütüdür.
Türk Cumhuriyetleri ya da Arap ülkeleri ile ilgili bir konu olsa, buna öncelikle TURAB’ın müdahil olması, konu ile ilgilenmesi, bir sorun varsa çözümde katkı vermesi beklenir.
Beş yıl öncesi yazdığım:
“TURAB’ sız “ SUUDİ ARABİSTAN BOYKOTU”NDA : MERYAD”
başlıklı köşe yazısını hatırlıyorum.
Suudi Arabistan’ın Türk ürünlerine uyguladığı boykot konusunda Mersinli iş insanları, bir köşe yazısı yazmamı istemişlerdi.
Aslında, öncelikli olarak TURAB gecikmeden bu boykota karşı çıkmalıydı; üyelerinin Arap ülkeleri ile ilişkilerini bu amaçla kullanmalıydı.
Ülkelerin kritik dönemlerinde bu tür oluşumlar kendilerini gösterebilirler. Hassas dönemlerde ülkelerine katkı verebilirler, vermelidirler. Kriz dönemleri başarılarını, varlıklarının anlamını gösterebilmeleri için önemli bir zamandır.
Maalesef TURAB bu konuya ilgisiz kaldı.
Ben o günlerde uzun bir araştırma yaparak bu konuda kapsamlı bir köşe yazısı yazdım.
Daha sonra yerel basında çıkan köşe yazımın bazı Bakanlıklara ve ilgili resmi kurumlara yollandığını öğrendim.
İlginçtir, yazımın yayımlanmasından hemen sonra Cumhurbaşkanlığımız ve Suudi Hükümeti arasında uzun bir aradan sonra ilk iletişimler kurulmaya başlandı.
Daha sonra karşılıklı ziyaretler ve görüşmeler sürdü.
Sonunda ambargo kalktı.
Mersin’de üretilen mallar ambargoya takılmadan Suudi Arabistan’a ihraç edilmeye başlandı.
Yerel bir yazının bir şekilde çok önemli, ülke geleceğini etkileyen bir konuda etki ve katkı sağlayabileceğinin bir örneğini görmüş olduk. Konu elbette kişisel bir çabanın işaretlenmesi değildir; ulusal bir sorunda bile, kentin konumu ve işlevi gereği ilgili kişiler ve kurumlar pozisyon almalıdır; bunun da ötesinde, yerelde kamuoyu oluşturan basına ciddi bir görev düşmektedir.
* * *
Gelelim bugünlerde yaşadığımız bir olaya…
Türkî Cumhuriyetleri Güney Kıbrıs’ı tanıdı ve burada temsilcilikler açıyorlar.
Bu durumda yine sorumluluk alma ve olaya müdahil olma konusunda öncü olması gereken TURAB’daki sessizlik dikkatimi çekiyor.
Ben hem kişisel olarak, hem de Türkiye İnternet Gazetecileri Akdeniz ve K.K.TC Bölge Başkanı kimliğimle kurumsal olarak, bazı bağlantılarımla konuyu Türkî Cumhuriyetlerine iletmeye çalışıyorum.
Özellikle Azerbaycan Yükseliş Partisi Genel Başkanı dostum Anar Asadlı’ya ve Türkmenistan üst düzey yetkililerine konuyu iletiyorum ve yardımcı olmalarını talep ediyorum.
Peki TURAB niye bir sessizlik duvarının gerisine çekilmiş, bekliyor?
Zaman geçmiş değil; umarım TURAB bu konuda bir girişimde bulunur.
Konuyu izlemeye ve gelişmeleri sizlerle paylaşmaya devam edeceğim.
HARUN ARSLAN…….27 Mayıs 2025
TURAB (Türk Arap İşadamları Derneği), genel merkezi Mersin’de olan, büyük illerdeki şubeleri ve güçlü işadamı üyeleri ile etkili bir kuruluştur.
TURAB misyon olarak 7 Türk Cumhuriyeti ve 22 Arap ülkesi arasında kardeşlik ve dostluk ilişkilerinin ekonomik ve ticari bağlamda gelişmesini ve uluslararası platformlarda ticari ve ekonomik anlamda dayanışmasını, ortak çıkarlarını desteklemeyi temel edinmiş bir sivil toplum örgütüdür.
Türk Cumhuriyetleri ya da Arap ülkeleri ile ilgili bir konu olsa, buna öncelikle TURAB’ın müdahil olması, konu ile ilgilenmesi, bir sorun varsa çözümde katkı vermesi beklenir.
Beş yıl öncesi yazdığım:
“TURAB’ sız “ SUUDİ ARABİSTAN BOYKOTU”NDA : MERYAD”
başlıklı köşe yazısını hatırlıyorum.
Suudi Arabistan’ın Türk ürünlerine uyguladığı boykot konusunda Mersinli iş insanları, bir köşe yazısı yazmamı istemişlerdi.
Aslında, öncelikli olarak TURAB gecikmeden bu boykota karşı çıkmalıydı; üyelerinin Arap ülkeleri ile ilişkilerini bu amaçla kullanmalıydı.
Ülkelerin kritik dönemlerinde bu tür oluşumlar kendilerini gösterebilirler. Hassas dönemlerde ülkelerine katkı verebilirler, vermelidirler. Kriz dönemleri başarılarını, varlıklarının anlamını gösterebilmeleri için önemli bir zamandır.
Maalesef TURAB bu konuya ilgisiz kaldı.
Ben o günlerde uzun bir araştırma yaparak bu konuda kapsamlı bir köşe yazısı yazdım.
Daha sonra yerel basında çıkan köşe yazımın bazı Bakanlıklara ve ilgili resmi kurumlara yollandığını öğrendim.
İlginçtir, yazımın yayımlanmasından hemen sonra Cumhurbaşkanlığımız ve Suudi Hükümeti arasında uzun bir aradan sonra ilk iletişimler kurulmaya başlandı.
Daha sonra karşılıklı ziyaretler ve görüşmeler sürdü.
Sonunda ambargo kalktı.
Mersin’de üretilen mallar ambargoya takılmadan Suudi Arabistan’a ihraç edilmeye başlandı.
Yerel bir yazının bir şekilde çok önemli, ülke geleceğini etkileyen bir konuda etki ve katkı sağlayabileceğinin bir örneğini görmüş olduk. Konu elbette kişisel bir çabanın işaretlenmesi değildir; ulusal bir sorunda bile, kentin konumu ve işlevi gereği ilgili kişiler ve kurumlar pozisyon almalıdır; bunun da ötesinde, yerelde kamuoyu oluşturan basına ciddi bir görev düşmektedir.
* * *
Gelelim bugünlerde yaşadığımız bir olaya…
Türkî Cumhuriyetleri Güney Kıbrıs’ı tanıdı ve burada temsilcilikler açıyorlar.
Bu durumda yine sorumluluk alma ve olaya müdahil olma konusunda öncü olması gereken TURAB’daki sessizlik dikkatimi çekiyor.
Ben hem kişisel olarak, hem de Türkiye İnternet Gazetecileri Akdeniz ve K.K.TC Bölge Başkanı kimliğimle kurumsal olarak, bazı bağlantılarımla konuyu Türkî Cumhuriyetlerine iletmeye çalışıyorum.
Özellikle Azerbaycan Yükseliş Partisi Genel Başkanı dostum Anar Asadlı’ya ve Türkmenistan üst düzey yetkililerine konuyu iletiyorum ve yardımcı olmalarını talep ediyorum.
Peki TURAB niye bir sessizlik duvarının gerisine çekilmiş, bekliyor?
Zaman geçmiş değil; umarım TURAB bu konuda bir girişimde bulunur.
Konuyu izlemeye ve gelişmeleri sizlerle paylaşmaya devam edeceğim.
HARUN ARSLAN…….27 Mayıs 2025
v